"Ben şimdiye kadar on beş hükümdar ve cumhurbaşkanı ile özel konuşmalar yaptım. Bu geceki kadar ezildiğimi hatırlamıyorum. Mustafa Kemal'de büyük bir ruh kudretinin eseri var" -İngiliz General Charles Townsend (1922)

3 Aralık 1915 tarihinden beri Kut’ül Amare’de mahsur kalan General Townshend ve birliği, gıda ve erzak sıkıntısı çekiyordu.

24 Nisan 1916 tarihinde İngilizler Felahiye’den nehir yoluyla ve gece karanlığından istifade ederek bir gemi ile yardım götürmeye çalıştı ancak gemi Türk askerleri tarafından içindeki erzak ve gıda ile birlikte ele geçirildi.

İngilizler, deniz yolu ile erzak ve gıda yardımı yapamayınca hava yolu ile yardım yapmaya çalıştı. Yardım etmeye çalışan uçaklar Türk birliği tarafından düşürülünce, bu planları da tutmadı.

İngiltere’nin tüm yardım çabalarını denemesine karşın başarısız olması nedeniyle General Townshend’in tüm ümitleri kırıldı.

General Townshend, 29 Nisan 1916 tarihinde Türk kuvvetlerine şehri teslim ederek, askerleriyle birlikte teslim oldu. Uzun bir süre esir olan General, bir süre sonra affını isteyerek Mustafa Kemal ile görüşmek isteği olduğunu iletti. Onca zaman ona zarar vermeyen bu heybetli Askerin kim olduğunu merak etmekteydi ve en büyük arzusu da onunla tanışmaktı. Uzun yıllar Türkiyede bulunan ve ordudan düşen Townsend, memleketine dönmek üzere geri döndüğünde hiç hoş karşılanmaz ve bütün yetkileri elinden alınır, ancak gittiğinde Türklerin ne kadar merhametli olduğunu ve onlar ile barış yapılmasını istediğini söyler. Türk milletinin anlattıkları gibi olmadığının farkına varan Townsend, Türkleri çok sevmiştir ve Türkiye lehine olan bazı anlaşmalarda da öncülük yapmıştır. Yıllar yıllar sonra,

Anadolu’da Kurtuluş Savaşı başladıktan sonra General Townshend’in güney kıyılarımızdaki limanlardan birine geldiği ve Mustafa Kemal ile görüşmek istediği bildiriliyor. Mustafa Kemal onu Konya’da kabul ediyor, ama ikisi karşılaşınca General şaşkın şaşkın duraklıyor ve şöyle bir konuşmaya yol açıyor:

-“Affedersiniz, görüyorum ki işin içinde isim benzerliğinden doğan bir yanlışlık var, ben sizi başka bir Kemal sanmıştım.”

-“Nasıl bir Kemal?”

-“Kut'ül- Amare'de ordumla birlikte çevrilmişken karşı tarafta Kemal adlı çok centilmen bir komutan vardı. Onunla düşman olmakla birlikte aynı zamanda yakın iletişimde bulunmuştum, bana zarar vermedi ve bu işin başına onun geçtiğini sandım da...”

Atatürk bunun üzerine: 

"O Kemal de benim ve Kut'ül- Amare'de karşında ben vardım" cevabını verdi. 

Townshend bu cümleyi, Mustafa Kemal’le karşılaşmasının onda yarattığı derin psikolojik etkiyi anlatmak için söylüyor. Hayatı boyunca krallar, imparatorlar, cumhurbaşkanları görmüş bir asker olarak alışık olduğu güç biçimi; unvandan, saraydan, protokolden gelen bir ağırlıktı. Mustafa Kemal’de ise bunların hiçbiri yoktu. Resmî olarak tanınmış bir devlet başkanı değildi, arkasında yerleşik bir iktidar aygıtı bulunmuyordu. Buna rağmen konuşurken, duruşuyla ve kendinden emin tavrıyla tartışmasız bir üstünlük hissi yaratıyordu. Townshend’i asıl sarsan şey buydu. Atatürk arkasına yerleşik bir imparatorluğu değil inancını ve milleti almış bir liderdi, hiçbir dayanağı olmaması da kudretinin ve cesaretini yüksekliğini yansıtıyordu.

🇹🇷☝️Büyük bir ruh kudreti” ifadesiyle anlatmak istediği şey de tam olarak budur. Mustafa Kemal’in gücü makamdan değil, kişiliğinden ve tarihsel sezgisinden geliyordu. Townshend, o akşam şunu sezdiğini ima eder: Kendisi geçmişi temsil ediyordu, Mustafa Kemal ise geleceği. Onu bu kadar derinden sarsan ve daha önce hiçbir hükümdarla görüşmesinde hissetmediği şey, bu fark ediştir.

     Görsel/ hazırlayan:Atatürkçü Medya   

    Türkiye Cumhur Reis-i BAŞBUĞ ATATÜRK